Als ambtenaar kampten we al met een niet zo’n geweldig imago. Als je op een verjaardag werd gevraagd wat je voor werk deed, dan werd het gesprek al snel overgenomen. Het woord gemeente stond garant voor urenlange uitweidingen van de feestganger over rijen voor loketten, prijzen van vergunningen, enzovoorts.Ik kon altijd wel begrip opbrengen voor zowel de klagers, als de ambtenaren. Die deden toch goed hun best? En was hun werkdruk al niet hoog genoeg?
Maar nu slaat de overheid grotere flaters. De identiteitskaart werd gratis. En toen weer niet, of wel? En, erger: kunnen we die overheidssites nog wel vertrouwen? Wat zijn dat voor ICT-afdelingen, die hun beveiliging niet op orde hebben? Die stukken openbaar maken (ok, ongewild) voordat ze openbaar mogen zijn? Die de meest simpele wachtwoorden kiezen, en die zelfs nadat ze daarop gewezen zijn, nog laten staan?
Hier kan ik geen begrip voor opbrengen. Ik schaam me kapot! En aan de andere kant zie ik ook wel hoe dit kan gebeuren: er wordt bezuinigd, de ICT-afdelingen zitten vol stagiairs en ander tijdelijk personeel, maar, wat erger is: er is geen centrale regie. De maand oktober is uitgeroepen tot ‘Lektober’. Ik hou mijn hart vast voor wat we allemaal nog te zien gaan krijgen.
Vanavond heb ik een verjaardagsfeest. Als iemand me vraagt wat ik voor werk doe, dan houd ik het een beetje vaag…
